โซลินอยด์วาล์วป้องกันการกัดกร่อน ผู้ผลิต

ความรู้อุตสาหกรรม

วัสดุและการเคลือบเพื่อต้านทานการกัดกร่อนในระยะยาว

การเลือกวัสดุฐานและการปรับสภาพพื้นผิวที่ถูกต้องเป็นวิธีที่มีประสิทธิภาพมากที่สุดในการยืดอายุการใช้งานในสภาพแวดล้อมที่รุนแรง สเตนเลสออสเทนนิติก เช่น 316L ทนทานต่อสภาพแวดล้อมที่มีคลอไรด์หลายชนิด แต่มีความเสี่ยงที่จะเกิดรอยแยกและการกัดกร่อนแบบรูพรุน หากการแพร่กระจายของออกซิเจนถูกจำกัด เหล็กกล้าไร้สนิมดูเพล็กซ์เพิ่มความแข็งแรงและต้านทานคลอไรด์ แต่ต้องมีการเชื่อมอย่างระมัดระวังและการดูแลหลังการเชื่อม ตัวเลือกที่ไม่ใช่โลหะ ได้แก่ เส้นทางการไหลที่บุด้วย PTFE หรือ PFA และตัวเครื่องที่เคลือบฟลูออโรโพลีเมอร์ ให้ความต้านทานต่อสารเคมีได้เกือบสากล โดยมีต้นทุนจากความสามารถในการรับน้ำหนักเชิงกลที่ต่ำกว่าและกลยุทธ์การปิดผนึกที่ซับซ้อนมากขึ้น ฉันออกแบบ โซลินอยด์วาล์วป้องกันการกัดกร่อน ด้วยวิธีการแบบเป็นชั้น: เลือกโลหะที่เข้ากันได้ที่แข็งแกร่งที่สุดสำหรับแรงกดและภาระทางกล จากนั้นใช้การเคลือบหรือวัสดุบุผิวแบบกำหนดเป้าหมายเพื่อปกป้องพื้นผิวที่เปียกซึ่งสารเคมีเป็นอันตรายต่อพื้นผิว

ระบบซีล: โซลูชั่นอีลาสโตเมอร์ โลหะกับโลหะ และไฮบริด

ซีลจะกำหนดว่าวาล์วที่ทนต่อการกัดกร่อนจะเสียหายก่อนเวลาอันควรหรือไม่ FFKM และเปอร์ฟลูออโรอิลาสโตเมอร์เป็นที่ต้องการเนื่องจากความเข้ากันได้ทางเคมีในระดับสูงสุดและอุณหภูมิสูง แต่มีราคาแพงและอาจมีแนวโน้มที่จะเกิดการบีบอัดหากไม่ได้ระบุอย่างถูกต้อง EPDM และ FKM พบได้ทั่วไปในน้ำ ไอน้ำ และไฮโดรคาร์บอนหลายชนิดตามลำดับ อย่างไรก็ตาม การบวม การแข็งตัว หรือการเปราะสามารถเกิดขึ้นได้เมื่อสัมผัสกับออกซิไดเซอร์ที่มีฤทธิ์สูงหรือเบสแก่ ที่นั่งแบบโลหะต่อโลหะ (ที่นั่งแบบแข็ง) หลีกเลี่ยงการเสื่อมสภาพของอีลาสโตเมอร์ แต่ต้องการการควบคุมพื้นผิวที่แน่นหนาเป็นพิเศษ และอาจต้องใช้เม็ดมีดแบบอ่อนเพื่อให้บรรลุเป้าหมายอัตราการรั่ว การออกแบบไฮบริด—เบาะโลหะพร้อมเม็ดมีดโพลีเมอร์แบบถอดเปลี่ยนได้—นำเสนอประนีประนอมในทางปฏิบัติในการใช้งานวาล์วป้องกันการกัดกร่อนทางอุตสาหกรรมหลายประเภท

การทำแผนที่ความเข้ากันได้ของของไหล: รายการตรวจสอบเชิงปฏิบัติ

• ระบุตัวออกซิไดซ์และตัวรีดิวซ์ที่แรงที่สุดที่มีอยู่ในระหว่างการทำงานปกติและสภาวะที่ไม่สบายใจ ต้องตรวจสอบความเข้ากันได้สำหรับทั้งสองอย่าง
• จัดทำแผนที่ความเข้มข้นและอุณหภูมิสูงสุดที่คาดหวัง—อัตราการโจมตีด้วยสารเคมีมักจะเร่งความเร็วแบบทวีคูณตามอุณหภูมิ
• พิจารณาการไหลแบบหลายเฟส (ของแข็งของเหลวในก๊าซ): การกัดเซาะ-การกัดกร่อนสามารถครอบงำบริเวณที่มีอนุภาคอยู่
• แผนสำหรับการปฏิบัติงานเป็นระยะและขาตาย—ปริมาตรที่นิ่งจะส่งเสริมการกัดกร่อนเฉพาะจุด
• ตรวจสอบความเข้ากันได้ของการทำความสะอาด การทำฟิล์ม หรือสารเคมี CIP ใดๆ ที่ใช้ระหว่างการบำรุงรักษา

การออกแบบเพื่อการบำรุงรักษาและตรวจสอบได้

วาล์วป้องกันการกัดกร่อนต้องได้รับการออกแบบเพื่อให้ตรวจสอบและเปลี่ยนชิ้นส่วนที่เปราะบางที่สุดได้อย่างง่ายดาย คาร์ทริดจ์โซลินอยด์แบบโมดูลาร์ อินเทอร์เฟซแอคชูเอเตอร์แบบโบลต์ออน และไลเนอร์แบบเปลี่ยนได้ช่วยลดเวลาหยุดทำงานโดยเปิดใช้งานการสลับสนามแทนที่จะเปลี่ยนทั้งตัว เพิ่มพอร์ตการเข้าถึงสำหรับการตรวจสอบรอยแยก และพิจารณาตัวบ่งชี้ด้วยภาพ (ธงตำแหน่ง เซ็นเซอร์แม่เหล็ก) ที่ไม่จำเป็นต้องถอดแยกชิ้นส่วนเพื่อตรวจจับวาล์วที่ติดอยู่หรือเปิดบางส่วน เราออกแบบผลิตภัณฑ์เพื่อให้ช่างเทคนิคบริการสามารถเปลี่ยนซีลเปียกหรือโมดูลแอคชูเอเตอร์ได้ภายในไม่กี่นาที แทนที่จะใช้เวลาหลายชั่วโมง

โปรโตคอลการทดสอบและมาตรฐานเพื่อตรวจสอบประสิทธิภาพการป้องกันการกัดกร่อน

นอกเหนือจากรอบความทนทานมาตรฐาน ให้ใช้การทดสอบการกัดกร่อนแบบเร่งโดยมีเป้าหมายไปที่สภาพแวดล้อมที่คาดหวัง: สเปรย์เกลือ (ASTM B117) สำหรับการสัมผัสคลอไรด์ ความชื้นแบบวงจรสำหรับบริเวณที่เกิดการควบแน่นได้ง่าย และการทดสอบการแตกตัวของความเค้นซัลไฟด์เมื่อมีก๊าซเปรี้ยว สำหรับโพลีเมอร์และสารเคลือบแบบเปียก ให้ทำการทดสอบสารสกัด/สารที่ละลายน้ำได้ และการทดสอบการยึดเกาะหลังจากการหมุนเวียนด้วยความร้อน เพื่อให้แน่ใจว่าสารเคลือบจะไม่หลุดร่อนภายใต้การใช้งาน ในกรณีที่ความปลอดภัยและการกักกันมีความสำคัญ การทดสอบการรั่วไหลที่อุณหภูมิและความดันที่สูงขึ้น รวมกับการสัมผัสสารเคมี จะช่วยทำนายประสิทธิภาพภาคสนามได้ดีกว่าการทดสอบแบบแห้งเพียงอย่างเดียว

คู่มือการเลือก: การเคลือบผิว / การบุเทียบกับการเปลี่ยนแปลงวัสดุ (ข้อมูลอ้างอิงด่วน)

แนวทางปฏิบัติที่ดีที่สุดในการติดตั้งและบูรณาการระบบ

การวางแนว การรองรับ และเค้าโครงท่อส่งผลกระทบอย่างมากต่อผลลัพธ์การกัดกร่อน หลีกเลี่ยงการดักจับจุดต่ำซึ่งของเหลวที่มีฤทธิ์กัดกร่อนสามารถหยุดนิ่งได้ จัดให้มีขาหยดและวาล์วระบายน้ำอัตโนมัติ ใช้แซคริฟิเชียลแอโนดหรือการป้องกันแคโทดิกกระแสประทับใจสำหรับวาล์วฝังหรือจมอยู่ใต้น้ำ หากมี ในทางไฟฟ้า ตรวจสอบให้แน่ใจว่าตัวเรือนแอคชูเอเตอร์และคอยล์โซลินอยด์ถูกแยกหรือเชื่อมต่ออย่างเหมาะสม เพื่อป้องกันไม่ให้เซลล์กัลวานิกก่อตัวขึ้นระหว่างโลหะที่ไม่เหมือนกัน เมื่อฝังวาล์วไว้ในระบบควบคุมขนาดใหญ่ ให้เดินสายไฟเซ็นเซอร์และสายเคเบิลสื่อสารให้ห่างจากแหล่งที่มาของสเปรย์ที่มีฤทธิ์กัดกร่อน และใช้การป้องกันทางเข้าที่เหมาะสมกับการจำแนกประเภทของสถานที่

การบำรุงรักษาเชิงป้องกัน การวินิจฉัย และการสำรวจระยะไกล

กลยุทธ์การป้องกันจะช่วยลดความล้มเหลวที่ไม่คาดคิด: กำหนดเวลาการตรวจสอบด้วยภาพ การทดสอบจังหวะการทำงาน และการตรวจสอบการรั่วไหลตามช่วงเวลาที่กำหนดโดยความรุนแรงของกระบวนการ รวมเซ็นเซอร์วินิจฉัย เช่น การตรวจสอบกระแสคอยล์ ผลตอบรับตำแหน่งวาล์ว และเซ็นเซอร์ความดันแตกต่างทั่วทั้งวาล์ว เพื่อตรวจจับสัญญาณเริ่มต้นของการเสียดสีที่เพิ่มขึ้น การอุดตันบางส่วน หรือการรั่วไหลของซีล การวิเคราะห์เชิงคาดการณ์ตามแนวโน้มสามารถกระตุ้นการบำรุงรักษาก่อนที่จะเกิดความล้มเหลวจากการกัดกร่อน ที่ Alahot เราฝังการตรวจจับและการสื่อสารเข้าด้วยกัน โซลินอยด์วาล์วป้องกันการกัดกร่อน ตัวมันเองจะกลายเป็นโหนดแจ้งเตือนล่วงหน้าในระบบสุขภาพของโรงงานของคุณ

รายการตรวจสอบการแก้ไขปัญหาสำหรับช่างเทคนิคภาคสนาม

• ยืนยันเคมีของตัวกลางเทียบกับข้อกำหนดเฉพาะของวัสดุดั้งเดิม การเปลี่ยนแปลงกระบวนการเป็นสาเหตุที่แท้จริง
• วัดความต้านทานของคอยล์แอคชูเอเตอร์และเปรียบเทียบกับค่าพื้นฐาน การดริฟท์ที่มีความต้านทานสูงสามารถบ่งบอกถึงการซึมน้ำหรือความล้มเหลวของสารเคลือบ
• ทำการตรวจวัดการรั่วที่อุณหภูมิที่กำหนดเพื่อเผยให้เห็นการเสื่อมสภาพของซีลซึ่งมองไม่เห็นในสภาพแวดล้อม
• ตรวจสอบรูปแบบการสึกหรอทางกล—ทางเดินการกัดเซาะสามารถบ่งชี้การปะทะของอนุภาคที่เร่งการกัดกร่อนในพื้นที่
• บันทึกและเปรียบเทียบการวัดและส่งข้อมูลทางไกล (กระแส ตำแหน่ง อุณหภูมิ) เพื่อตรวจจับการเสื่อมสภาพแบบค่อยเป็นค่อยไปเทียบกับข้อผิดพลาดกะทันหัน

กลยุทธ์เชิงปฏิบัติเหล่านี้ช่วยลดความเสี่ยงต่อการกัดกร่อนและการหยุดทำงานของการปฏิบัติงาน หากคุณต้องการวาล์วที่ผสมผสานวัสดุป้องกันการกัดกร่อนที่ทนทานเข้ากับการตรวจจับและการสื่อสารอัจฉริยะ เรานำวิศวกรรมและซอฟต์แวร์มารวมกัน เพื่อให้วาล์วทำได้มากกว่าการเปิดและปิด เราทำให้มันเป็นส่วนหนึ่งของโครงสร้างการควบคุมและการวินิจฉัยของคุณ